Siyaset, politikacılara bırakılamaz

İnsanoğlu sosyal bir varlıktır. Tek başına yaşayamaz. İyi ve kötü cemiyetler insanla olur. Yalnız başınıza düğün de yapamazsınız, cenaze de kaldıramazsınız.
Beraber yaşama kültürümüz, toplu hareket etme ve birbirimizi sahiplenme anlayışımız nedir?
Dostlar; iyi gününüzde davetle, kötü gününüzde ise davetsiz gelenlerdir.
İleri toplumlarda, insanlar çeşitli dernek ve sivil kitle örgütlerine üye olurlar. Toplumsal siyasetin can damarları sivil kitle örgütleridir.
Örneğin İsveç’te bir kişi ortalama yedi sivil kitle örgütünün üyesidir. O zaman ne oluyor? Yedi insan oluyor.
Çağdaş toplumlar; sivil kitle örgütlerini geliştiren ve çoğaltan ileri demokrat halklardır.
Bireyin bir derneğe, bir partiye veya bir sivil kitle örgütüne üye olması aidiyet duygusunu geliştiren çok önemli bir faktördür.
Aynı kişi, bir partinin üyesi olurken bir taraftan da bir derneğin üyesi olduğunu düşünün; ait olduğu toplulukların sosyal faaliyetlerine emek harcarken, boş dedikodulardan da kurtulacaktır.
Ait olduğu dernek faaliyetlerini yürütürken, bir taraftan sosyalleşecek, öte yandan da bulunduğu topluma fayda üretecektir. Toplumsal Siyaseti oluşturan, ülke geneline kılcal damarlar gibi yayılan sivil kitle örgütlerinin dinamizmidir.
Birçok dernek ve sivil kitle örgütünde bulunalar, bilgi ve birikim sahibi olmakla kalmazlar, genişlettikleri çevreleriyle de yalnız kalmaktan kurtulurlar.
Türk toplumunda; örgütlenme kültürü yok denecek kadar azdır.
Tebaa olmaya alışmış toplumumuz, bir yere ait olma, bir yerde birleşme toplulaşma anlayışını edinememiştir.
Örgütlenme ve örgütlü eylem yapma kültürü oluşmaması için halklar korkutulmuş ve sindirilmiştir.
Dikkatleri maçlara, tele volelere, dizilere, sayısal lotolara yönlendirilen halk yığınları, özellikle uyuşturulmuş ve kendinden yana düşünmesi bilerek önlenmiştir.
Bir futbol takımının şampiyon olmasını kendi derdinden fazla düşünen kitleler oluşturulmuştur.
Geleceğini sayısal lotodan çıkacak paraya, at yarışından tutturacağını sandığı milyonlara bağlayan hayalperest kitleler oluşturulmuştur.
Kendinden yana düşünmeyen, sanal olgular için, birbirini kıran zavallı insanlar, kendi açlığını unutabilmişlerdir.
Oysa Demokrasisi gelişmiş ileri toplumlarda gündemi sivil kitle ve demokratik kitle örgütleri belirlerler.
 İleri demokrasinin geliştiği toplumlarda; Ülkenin her tarafını kılcal damarlar gibi saran demokratik kitle örgütleri ve sivil kitle örgütleri siyaseti de yönlendirirler. Siyasete ağırlığını koyarlar. Toplu hareket ederler. Küçücük bir yanlış yapan hükümeti aşağı indirirler.
Milyonların kararlı, örgütlü direnişinin gücü; asla engellenemez.
Sivil kitle örgütlerinin birleşerek aldığı eylem kararları ile sokağa dökülen insanlar hayatı felce uğratırlar.
Halkın içinden gelen ve toplum tabanının dibinin örgütlendiği sivil kitle örgütlerinin sesi, toplumun ortak aklıdır ve duyarlı demokrat halkın ortak iradesidir.
Demokrasisi ilerlemiş halklar, Sosyal toplumlardır.
Siyaset her toplum katmanının katılması gereken sosyolojik bir olgudur.
Siyaset; gün boyunca her an, hepimizin fark etmeden yaptığı bir bilim dalıdır.
Politika ise; siyaset değildir. Yunanca bir kelime olan politika;  çok yalan demektir. Yunaca POLİ; çok, TİKA; yalan demektir. Dolayısıyla POLİTİKA; çok yalan demektir.
O bakımdan Politika ile siyaset aynı anlamda düşünülmemelidir.
Halk ağzında siyaset ve politika eş anlamlı gibi algılanmaktadır.
Ancak siyaset ile politika ayrı anlamlar ifade etmektedir.
Politika ile siyaset aynı anlaşılırsa ne olur peki.
Siyaset; toplumun her katmanının ait olması gereken sosyal bir gereksinimdir. Çünkü toplumlar siyasetin ürettiği çözümlerle demokrasilerini derinleştirirler.
Politika ise; birçok yalancı ve düzenbazın geçim kaynağı kabul ettiği meslek dalıdır.
Siyaset’i önemsizleştirmemek için politikayla aynı kefeye koymayalım, Yoksa Politika, Siyaset’i yozlaştırır ve çirkinleştirir.