Şenol Goncagül
Bir REŞAT ALTINI mevzuu yaşadık!
Sonra, bir araştıralım bakalım şu işi dedik. Kuyumculara girip çıkanlara ve kuyumculara sorduk olayı. ALTIN’dan neler neler çıktı!
Acil ihtiyaçtan dolayı kuyumcuya bozdurmak istediğimiz REŞAT ALTINI gariban çıkınca (!) akıl fikir erdiremedik!
Meğerse bu altın çeşidinin de kendine göre raconları varmış! Muhteremin meğerse ESKİSİ makbulmüş! Hadi, Kaşar’ın ve Şarap’ın eskisinin makbul olduğunu duyar bilirdik te, Altın’ın Kaşarı’nın, pardon eskisinin esprisi de neymiş diyenleriniz olacaktır!
Anlatalım durumu da bilmiş olun…
Adı üstünde işte “REŞAT ALTINI”
Reşat Dönemi’nden kalma. Düpedüz Osmanlı…
Kuyumcu alıyor eline, 3 No’lu Clark Bakışı ile süzüyor altını ve diyor ki: ”Bu yeni basım. Yani, Reşat değil! Düpedüz altın…”
Kafanız bir bulanıyor! “Yani, ne demeye getiriyorsunuz?” denince de; “15-20 TL. kadar, ederinden daha ucuz alınıyor” diyorlar.
Bunu da, sadece o kuyumcu anlayabiliyor! Yani, sahiden de öyle olup olmadığı, o arkadaşın iyi niyeti ile orantılı.
İşin açıkçası; kuyumcular da iyi niyetle derler ki; “Bu türden durumlara düşmemek için yapılması gereken şey, Reşat Altını yerine, Cumhuriyet Altını veya ATA LİRA almak”
Bir kuyumcu macerasından bizlere yansıyanlar bunlar oldu.
Bakalım, zaman içerisinde daha hangi enteresanlıklarla pişti olacağız?
Bekleyip, görelim…
