Şenol Goncagül
İçinde, 2 kardeşim, ben, annem ve babamın da bulunduğu ve eşyalarımızın da arasına sıkıştırıldığı bir minibüs ile taşındık Demirköy’e.
Babam, ilçedeki Hükümet Tabipliği’nde Hasta Bakıcı olarak çalışıyordu. Kız kardeşim Nurgül ve yeni doğan Ali Şener ile birlikte, yeni ikamet alanımıza alışmamız uzun sürmüştü…
Yeni doğan Ali Şener’in göbeği doğarken steril olmayan bir jilet ile kesildiğinden dolayı, kısa sürede tetanoz olmuştu. İlçedeki sağlık imkanları kısıtlıydı. Doktor yoktu. Üstelikte, kar yolları tuttuğundan, Kırklareli Devlet Hastanesi’ne götüremiyorduk…
Birkaç kez deneme yapmamıza rağmen, her defasında da aracımız geriye dönmek durumunda kalmıştı…
Ali Şener; sırf ilçede sağlık imkanları olmadığından ve de yol şartları elverişsiz olduğundan dolayı göz göre göre ÖLMÜŞTÜ!..
Bizim Gülcan’ın, Demirköy’de hekim zafiyetinden dolayı belli bir saatten sonra insanların tedavi veya muayene şansları olmadığına dair yaptığı haberini görünce, aklıma bu eski yaşananlar geliverdi!..
Sağlık Bakanı’nın Edirne Milletvekili olarak TBMM’ne girmesinden dolayı bölgeye yağdırılan hizmetleri ve yatırımları bir düşündüm!
Gerçekten de tarihi hizmetler vardı bölgede…
Biraz, Bulgaristan ile iç içe ve merkeze uzak kaldığından mı, yoksa siyasetçileri veya üst düzey bürokratlarının seslerini ulaştıramadığından mı bilemem ama, Demirköy o tarihi hizmet ve yatırımlardan yana pek bir şey alamamış belli ki!
Demirköy acilen hekim bekliyor, biliyorsunuz…
Demirköy’ün, acil bir durumda sığınabileceği en yakın liman da Pınarhisar. Kaldı ki; mevcut koşullarda Pınarhisar’daki hastanenin bile kapasitesi malum!
İlçe merkezini geçtik, bir de bağlı orman köyleri var ki; oralarda siyaset yapan, mülki amirlik yapan ve kanaat önderleri olarak bilinenlerin, el birliği ile ve güçlerini birleştirerek, bu sorunu üst kademelere taşımaları lazım-dı.
Demirköy hekim bekliyor…
Hani şu malum reklam geliverdi aklıma durup dururken de;
“Taksi şoförü! Bekleme yapma!...”
