Bir süredir, Trakya’nın, Kırklareli’nin ve Babaeski’nin sıkıntılarını ısrarla dile getirmeye çalışıyorum.
Her zaman yazdığım gibi, yineliyorum “ORTAK AKIL” en az hata yapan akıldır.
Bu köşede halkımızın sesi olma çabamız ısrarla devam edecektir.
Toplum katmanlarının ortak düşüncelerinin yeri olan bu köşemizde; “En garip kişimizin nefesi ve en ücra köşemizin sesi” her zaman olacaktır.
Halkımız sıkıntılarını, ortak düşüncelerini de bu köşede bu güne kadar anlatmaya çabaladım.
“HALKIMIZIN ORTAK SESİ” Olmaya da ısrarla devam edeceğim.
Aynı zamanda yerel yöneticilerimizin de ve kamu görevlilerimizin de “Sesimiz ol” dendiğinde, yine “ortak Akıl” köşemizde, yerel yöneticilerimizin sesi de olacağım.
“AMAÇ”; fayda üretmekse, “ORTAK AKIL” Köşemiz “ARAÇ” olmaya devam edecektir.
Trakya’nın, İstanbul’un arka bahçesi olacağının belirtilerini daha önce birkaç yazımda anlatmaya çalışmıştım.
Önümüzdeki on yıl, Trakya’nın büyük göç alacağı beklentilerini ve bu konuda yerel yönetimlerin ne gibi sosyal ve teknik proje hazırlıkları yapması gerektiğine değinmiştim.
Kırklareli vekillerimizin bölge halkın dertlerine istenildiği gibi eğilmediklerini bana ileten halkımızın isteği üzerine bu köşede yazmıştım.
Kırklareli; Trakya’nın en az gelişmiş vilayeti olmasına rağmen gerek vekilleri ve gerekse yerel yöneticilerinin halkın derdiyle istendiği gibi ilgilenmediğini gözlemliyoruz.
Kırklareli Valimiz, Cengiz Aydoğdu, “Halkımız; Kamu görevlisinden hesap sorma hakkına sahiptir” diye çok önemli bir cümle söylemişti.
Bu cümle, Valimizin halkımıza verdiği önemi gösteren ve çalışma anlayışını ortaya koyan bir slogan kabul edilebilecek nitelikteydi.
Öncelikle halkımız sorunları için, sıkıntıları için, kapı aşındırmasını öğrenmelidir.
Kamu görevlisinden,Hesap sormasını öğrenmelidir.
Seçtiklerinden hesap sormasını öğrenmelidir.
Halkımız, hem kamu görevlisinden hesap sorma hakkına sahiptir ve hem de seçtiği vekiller ile yerel yönetimlerden hesap sorma hakkına da sahiptir.
Hak’lar durup dururken verilmez.
Hak’lar istenerek alınır.
Halkımız Hak’larını istemesini biliyor mu?
Halkımız kendi elleriyle seçtiklerinden hesap sormasını biliyor mu?
Bu anlamda, sivil kitle örgütlerinin yöneticilerine iş düşüyor.
Sivil kitle örgütlerini (Odalar, dernekler) hak arama mücadelesinde çaba harcarken pek görebiliyor musunuz?
Sivil kitle yöneticilerine ,”Hak arama adına” “Ne yaptınız”? Dediğinizde de, hepsi ustaca söyleyecek sözleri öğrenmişler. Bir şey yapmadıklarını örtecek bir şeyler söyleyip geçiştiriyorlar.
Halkımız, sivil kitle örgütlerine ödedikleri aidatının hesabını soruyor mu?
Sormasını bilmezse, onlar da istediği gibi harcamasını bilirler.
Halkımız vergilerinin nereye gittiğinin hesabını soruyor mu?
Bilmezse, istenildiği gibi harcanır.
Kahve köşelerinde atıp tutmakla hesap sorulmaz. Sadece yanındaki duyar, ses getirmeyen hak arama ve hesap sormadan netice alınmaz.
Hesap sormadıkça gevşeklik ve duyarsızlık hastalık gibi toplumun her katmanına yayılıyor.
Halkımız duyarsız olunca ve hesap sormayınca, Seçtiği vekiller de duyarsızlaşıyor, yerel yöneticiler de duyarsızlaşıyor, kamu görevlisi de duyarsızlaşıyor, duyarsızlık bulaşıcı bir hastalık gibi toplumumuzu uyuşturuyor.
Halkımız hiç olmazsa; Neden çalışmıyorsunuz? Diye sormalı. Ne iş yapıyorsunuz? Diye sormalı. Neden yapmadınız? diye sormalı.
Herkes öne birilerini iterek, arkaya saklanmamalı. Korkarak, susarak ve hesap sormayarak geldiğimiz nokta bu.
Nüfusunun yarısı 28 yaşın altında genç Türk Halkı, canlanmalı toplum birbirini tetiklemeli, hesap sormalı ve bu duyarsızlık hastalığını üzerinden atmalı.
Çünkü duyarsızlık çabuk yayılan ve bulaşıcı toplumsal bir hastalık.
Her zaman yazdığım gibi, yineliyorum “ORTAK AKIL” en az hata yapan akıldır.
Bu köşede halkımızın sesi olma çabamız ısrarla devam edecektir.
Toplum katmanlarının ortak düşüncelerinin yeri olan bu köşemizde; “En garip kişimizin nefesi ve en ücra köşemizin sesi” her zaman olacaktır.
Halkımız sıkıntılarını, ortak düşüncelerini de bu köşede bu güne kadar anlatmaya çabaladım.
“HALKIMIZIN ORTAK SESİ” Olmaya da ısrarla devam edeceğim.
Aynı zamanda yerel yöneticilerimizin de ve kamu görevlilerimizin de “Sesimiz ol” dendiğinde, yine “ortak Akıl” köşemizde, yerel yöneticilerimizin sesi de olacağım.
“AMAÇ”; fayda üretmekse, “ORTAK AKIL” Köşemiz “ARAÇ” olmaya devam edecektir.
Trakya’nın, İstanbul’un arka bahçesi olacağının belirtilerini daha önce birkaç yazımda anlatmaya çalışmıştım.
Önümüzdeki on yıl, Trakya’nın büyük göç alacağı beklentilerini ve bu konuda yerel yönetimlerin ne gibi sosyal ve teknik proje hazırlıkları yapması gerektiğine değinmiştim.
Kırklareli vekillerimizin bölge halkın dertlerine istenildiği gibi eğilmediklerini bana ileten halkımızın isteği üzerine bu köşede yazmıştım.
Kırklareli; Trakya’nın en az gelişmiş vilayeti olmasına rağmen gerek vekilleri ve gerekse yerel yöneticilerinin halkın derdiyle istendiği gibi ilgilenmediğini gözlemliyoruz.
Kırklareli Valimiz, Cengiz Aydoğdu, “Halkımız; Kamu görevlisinden hesap sorma hakkına sahiptir” diye çok önemli bir cümle söylemişti.
Bu cümle, Valimizin halkımıza verdiği önemi gösteren ve çalışma anlayışını ortaya koyan bir slogan kabul edilebilecek nitelikteydi.
Öncelikle halkımız sorunları için, sıkıntıları için, kapı aşındırmasını öğrenmelidir.
Kamu görevlisinden,Hesap sormasını öğrenmelidir.
Seçtiklerinden hesap sormasını öğrenmelidir.
Halkımız, hem kamu görevlisinden hesap sorma hakkına sahiptir ve hem de seçtiği vekiller ile yerel yönetimlerden hesap sorma hakkına da sahiptir.
Hak’lar durup dururken verilmez.
Hak’lar istenerek alınır.
Halkımız Hak’larını istemesini biliyor mu?
Halkımız kendi elleriyle seçtiklerinden hesap sormasını biliyor mu?
Bu anlamda, sivil kitle örgütlerinin yöneticilerine iş düşüyor.
Sivil kitle örgütlerini (Odalar, dernekler) hak arama mücadelesinde çaba harcarken pek görebiliyor musunuz?
Sivil kitle yöneticilerine ,”Hak arama adına” “Ne yaptınız”? Dediğinizde de, hepsi ustaca söyleyecek sözleri öğrenmişler. Bir şey yapmadıklarını örtecek bir şeyler söyleyip geçiştiriyorlar.
Halkımız, sivil kitle örgütlerine ödedikleri aidatının hesabını soruyor mu?
Sormasını bilmezse, onlar da istediği gibi harcamasını bilirler.
Halkımız vergilerinin nereye gittiğinin hesabını soruyor mu?
Bilmezse, istenildiği gibi harcanır.
Kahve köşelerinde atıp tutmakla hesap sorulmaz. Sadece yanındaki duyar, ses getirmeyen hak arama ve hesap sormadan netice alınmaz.
Hesap sormadıkça gevşeklik ve duyarsızlık hastalık gibi toplumun her katmanına yayılıyor.
Halkımız duyarsız olunca ve hesap sormayınca, Seçtiği vekiller de duyarsızlaşıyor, yerel yöneticiler de duyarsızlaşıyor, kamu görevlisi de duyarsızlaşıyor, duyarsızlık bulaşıcı bir hastalık gibi toplumumuzu uyuşturuyor.
Halkımız hiç olmazsa; Neden çalışmıyorsunuz? Diye sormalı. Ne iş yapıyorsunuz? Diye sormalı. Neden yapmadınız? diye sormalı.
Herkes öne birilerini iterek, arkaya saklanmamalı. Korkarak, susarak ve hesap sormayarak geldiğimiz nokta bu.
Nüfusunun yarısı 28 yaşın altında genç Türk Halkı, canlanmalı toplum birbirini tetiklemeli, hesap sormalı ve bu duyarsızlık hastalığını üzerinden atmalı.
Çünkü duyarsızlık çabuk yayılan ve bulaşıcı toplumsal bir hastalık.
